Έχοντας ξεκινήσει το διαδικτυακό του ταξίδι το Νοέμβριο του 2010, το SoundtrackBeat διανύει για πρώτη φορά έναν ολόκληρο χρόνο κινηματογραφικής μουσικής καταγραφής και είναι στην ευχάριστη θέση να ξεχωρίσει τα 10 καλύτερα soundtracks του 2011. Υπάρχουν διάφορα βραβεία που αναδεικνύουν κάθε χρόνο την κινηματογραφική μουσική, όπως π.χ. τα Όσκαρς που φέτος βράβευσαν τη μουσική της ταινίας “The Artist“, τα διεθνή βραβεία του σωματείου των κριτικών κινηματογραφικής μουσικής που ανέδειξαν τη μουσική του “War Horse” και πολλά άλλα.

Όμως, κάτι πιο σημαντικό κι από τα ίδια τα βραβεία είναι τα κριτήρια πάνω στα οποία βασίζονται οι υποψηφιότητες για τα καλύτερα soundtracks της χρονιάς! Το SoundtrackBeat δίνει έμφαση στην ποιότητα της μουσικής, στο ρόλο που επιτελεί μέσα στην ταινία και επιλέγει ανάμεσα σε διάφορα κινηματογραφικά είδη. Σημασία δεν έχει πόσο εμπορική είναι μια ταινία, ούτε πόσο την επαίνεσαν οι κριτικοί κινηματογράφου. Η μουσική μιας ταινίας μπορεί να ξεχωρίσει ανεξαρτήτως των παραπάνω παραμέτρων, που μόνο περιοριστικά δρουν τελικά στην επιλογή των καλύτερων soundtracks.

Η παρακάτω λίστα με τα καλύτερα soundtracks τoυ 2011, μιλάμε πάντα για πρωτότυπες συνθέσεις, περιλαμβάνει δύο ταινίες τρόμου-θρίλερ, μια περιπέτεια φαντασίας, μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, δύο ταινίες κινουμένων σχεδίων (capture animation η μία και παραδοσιακό animation η άλλη), μια πολεμική ταινία, μια περιπέτεια φαντασίας που βασίζεται στο πρώτο κόμικ της Marvel και δύο δράματα. Η κινηματογραφική ποικιλία συνυπάρχει με τη μουσική πανδαισία και ακολουθούν σε τυχαία σειρά τα δέκα καλύτερα soundtracks που συνθέθηκαν για τον κινηματογράφο το 2011:

- War Horse (John Williams)

“… O συνθέτης δίνει στο άλογο λόγο, φωνή, το μετατρέπει σε ηθοποιό μέσω της μουσικής του!”

- Priest (Christopher Young)

“… Το soundtrack της ταινίας “Priest” αποτελεί ένα κόσμημα στη φιλμογραφία του συνθέτη του, Christopher Young, αποτελεί ζωντανή απόδειξη για το υψηλό του ταλέντο και θέτει ψηλά τον ποιοτικό πήχη για το μουσικό γίγνεσθαι του σημερινού κινηματογράφου. Τόσο εξαιρετικά πολύπλοκο, όσο και εξαιρετικά ποιοτικό, δύσκολα δε θα βρεθεί στο βάθρο με τα τρία καλύτερα soundtracks του 2011!”

- La Ligne Droite (Patrick Doyle)

“… Όλες απολαμβάνουν το δώρο του μελωδικού και συναισθηματικού αγγίγματος ενός συνθέτη με ξεχωριστή αισθητική και σημαίνοντα μουσικό λόγο. Όμως, καμία από τις προηγούμενες συνεργασίες σκηνοθέτη και συνθέτη δε θα έχει την ιδιάζουσα μουσική φύση της μουσικής του “La Ligne Droite”, μια μουσική φύση που παντρεύει τη μελωδική ομορφιά της συναισθηματικής φωνής του συνθέτη με το ρεύμα του μουσικού μινιμαλισμού, σε ένα εννιαίο μουσικό έργο συναρπαστικά δραματικό!”

- Τhe Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (John Williams)

“… Αυτό που διαπιστώνει κανείς ακούγοντας το πρώτο soundtrack δια χειρός John Williams μετά από τριάμιση χρόνια είναι αψεγάδιαστη προσέγγιση, η απόλυτη ταύτιση μουσικών προθέσεων-θεμάτων με τους χαρακτήρες της ταινίας και την ιστορία της και φυσικά την ωριμότητα στο ύφος και την τεχνική, που λίγους συνθέτες διακρίνει στις μέρες όπως τον 79χρονο John Williams. H φύση της μουσικής, ως ακόλουθο της ταινίας, δεν έδωσε αυτή τη φορά τη δυνατότητα στο συνθέτη για ένα από εκείνα τα σαγηνευτικά άκρως αξιομνημόνευτα θέματα που θα θυμόμαστε για πολύ καιρό ή για πάντα, ωστόσο είναι αυτονόητο ότι για το είδος του, το soundtrack της ταινίας “The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn” αποτελεί φωτεινό παράδειγμα και πρότυπο!”

- Super 8 (Michael Giacchino)

“… Η καταγραφή της εποχής, η ανεμελιά, η μη αίσθηση του φόβου ή της λογικής και η περιέργεια που χαρακτηρίζει την παιδική ηλικία, όλα αυτά έρχονται στην επιφάνεια με θαυμαστό τρόπο διαμέσου της μουσικής. Ο συνθέτης κατάφερε να πιάσει τον παλμό της ψυχοσύνθεσης των παιδιών στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και τον μετέτρεψε σε μουσικές ιδέες. Έδωσε στην έμφυτη παιδική αγνότητα μουσικό βήμα, μετουσίωσε την παιδιάστικη αφέλεια σε ένα μουσικό δημιούργημα με αρχή, μέση και τέλος. Θυμήθηκε πώς είναι να είσαι παιδί και να αφουγκράζεσαι τον κόσμο γύρω σου. Όλες αυτές είναι αρετές της μουσικής του “Super 8″ και της δίνουν μια σπάνια αφηγηματική ροή, που δε συναντάται εύκολα σε ένα soundtrack ενός νέου μουσικού δημιουργού.”

- Captain America: The First Avenger (Alan Silvestri)

“… Σχεδόν αποκλειστικά ορχηστρικό, διαρκώς ωθούμενο από μια τολμηρή διάθεση ηρωϊσμού, έντονα και μόνιμα πατριωτικό, με μουσικό γράψιμο που δε ξεφεύγει από την θεματική ανωτερότητα που διαθέτει, καταγράφεται ως μια σοβαρή μουσική δουλειά για κινηματογραφική περιπέτεια που έχει ως αντικειμενικό σκοπό να εκτινάξει την αδρεναλίνη του θεατή στα ύψη! Πολύ δύσκολα ένα soundtrack για περιπέτεια είναι σε θέση να σε κρατάει καθηλωμένο για πάνω από 60 λεπτά… ο Silvestri όμως είναι μετρ του είδους και θυμάται τις καλύτερες στιγμές από το ένδοξο μουσικό του παρελθόν με αφορμή το συγκεκριμένο soundtrack. Μιλάμε για ένα μουσικό  εκπρόσωπο του είδους της περιπέτειας που πραγματικά ξεχωρίζει και επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει το μουσικό πρότυπο για το συγκεκριμένο είδος, ένα πρότυπο που πρέπει να ακολουθηθεί κι από άλλες μουσικές απόπειρες στο μέλλον.”

- W.E. (Abel Korzeniowski)

“… Η πληθωρική αντιμετώπιση της θρυλικής ιστορίας αγάπης από τη μεριά του συνθέτη, ανυψώνει την ίδια την ιστορία στα μάτια του θεατή, για την ακρίβεια την εκτοξεύει στον ουρανό! Ένας γαλαζοαίματος, για την ακρίβεια ένας βασιλιάς, απαρνιέται το θρόνο για τη γυναίκα που αγαπά. Ο Korzeniowski κατευθύνει το θεατή να αντιληφθεί το μέγεθος της ιστορίας και τα θυελλώδη αισθήματα που κατακλύζουν τον καθένα από τους δύο. Έγχορδα, πιάνο και στιγμές παθιασμένου ορχηστρικού ρομαντισμού, δημιουργούν ένα μουσικό σύνολο που μιλάει για κάτι μοιραίο, κάτι ανυπέρβλητο, κάτι πέρα και πάνω από μια απλή καθιερωμένη ιστορία αγάπης που συναντάμε συχνά σε ρομαντικές ταινίες.”

- Don’t Be Afraid of the Dark (Marco Beltrami)

“… Όταν ένα soundtrack τρόμου συνδυάζει την παρουσία ισχυρής θεματικής ταυτότητας με την εξαιρετική μουσική αγωνίας, ξεφεύγοντας από κλισέ και βαρετές αναφορές, τότε μιλάμε για ώριμη μουσική σύνθεση υψηλού επιπέδου. Δύσκολα θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο soundtrack τρόμου για την τρέχουσα κινηματογραφική χρονιά! Ο συνθέτης Jerry Goldsmith θεωρώ ότι θα ήταν περήφανος για τον κάποτε φοιτητή του Marco Beltrami στο άκουσμα της μουσικής του “Don’t Be Afraid of the Dark”!”

- The Greatest Miracle (Mark McKenzie)

“… Ο συνθέτης θεωρεί το συγκεκριμένο soundtrack το καλύτερο που έχει γράψει και η αλήθεια είναι ότι δε μας αφήνει κανένα περιθώριο να διαφωνήσουμε σε αυτό. Μουσική με θρησκευτικές προεκτάσεις που προκαλεί ανάταση στον ακροατή και του μεταφέρει μια αίσθηση συναισθηματικής πληρότητας και γαλήνης. Μεγαλύτερο μουσικό δώρο στην ταινία και σε όσους την απολαύσουν δε θα μπορούσε να κάνει ο συνθέτης!”

- Dream House (John Debney)

“… Αυτή είναι εξάλλου και η πραγματική, η υψηλή αποστολή ενός συνθέτη μιας ταινίας, να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί γι’ αυτή ασχέτως πόσο καλή ή κακή είναι. Δουλειά του είναι να της κάνει μια μετάγγιση συναισθημάτων. Για τις ταινίες, η μουσική είναι ότι ακριβώς το αίμα για τις φλέβες ενός ζώντος οργανισμού. Χωρίς αυτή στερούνται ανάσας και ζωής! Και οι συναισθηματικές μελωδικές ανάσες που δίνει ο συνθέτης στην ταινία “Dream House” είναι ιδιαίτερα αξιομνημόνευτες και υπέροχα δραματικές, σχεδόν θρησκευτικά λυτρωτικές για τους χαρακτήρες που αφορούν.”

Kαι του χρόνου λοιπόν…!

Εσείς ποιά soundtracks ξεχωρίσατε το 2011;

Σχετικά με τις διαφημίσεις