Σύνθεση και Παραγωγή Μουσικής: Hans Zimmer
Είδος Ταινίας: Περιπέτεια Εποχής, 2011
Λίγο παραπάνω από δύο χρόνια έπρεπε να περάσουν για να δούμε στη μεγάλη οθόνη το επόμενο κεφάλαιο στις περιπέτειες του δαιμόνιου ντεντέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, που αυτή τη φορά περνάνε τα βρετανικά σύνορα και διασχίζουν την καρδιά της Ευρώπης. Το ύφος και το ήθος της ταινίας δε διαφέρει σε τίποτα από τους νέους κανόνες που έθεσε η προηγούμενη στην πρωτότυπη και χιουμοριστική παρουσίαση του χαρακτήρα του Σέρλοκ Χολμς. O συνθέτης Hans Zimmer συνεργάζεται και πάλι με το σκηνοθέτη Guy Ritchie και φαίνεται να το διασκεδάζει πολύ με τη συγκεκριμένη δουλειά, αφού του έδωσε τη δυνατότητα για ένα απρόσμενο ταξίδι στην ανατολική Ευρώπη με σκοπό να γνωρίσει από κοντά τη γηγενή παραδοσιακή μουσική (δες σχετικά στο βίντεο της ηχογράφησης που ακολουθεί). Η ατμόσφαιρα της μουσικής του “Sherlock Holmes” (2009) παραμένει αναλλοίωτη και στη συνέχεια, μόνο που αυτή τη φορά η βάση για τη χρήση μουσικής που φέρνει στο νου μουσικές παραδόσεις της ανατολικής ευρώπης είναι υπαρκτή και επαρκώς δικαιολογημένη. Η δράση της ταινίας δεν περιορίζεται πλέον μόνο στο Λονδίνο, ενώ η παρουσία τσιγγάνων στην πλοκή της είναι ένας προφανής λόγος για να ταξιδέψει ο συνθέτης στη Σλοβακία και τη Βιέννη, ώστε να γνωρίσει από κοντά τη μουσική των τσιγγάνων, να τους δώσει μουσικό βήμα για να παίξουν τη μουσική τους και να χρησιμοποιήσει ένα μεγάλο μέρος της στο soundtrack της ταινίας. Αυτό που, όμως, έχασε ο συνθέτης μέσα από όλη αυτή την ευχάριστη όσο και διασκεδαστική εξερεύνηση ήταν το μουσικό μέτρο. Το soundtrack της ταινίας υπερβάλλει ως προς την αυθόρμητη τσιγγάνικη μουσική του διάσταση, τη στιγμή που θα έπρεπε να χρωματίζεται διακριτικά από αυτή. Ο έντονος φολκ αυθορμητισμός της μουσικής λειτουργεί αρνητικά για την αντοχή και την υπομονή του ακροατή. Μια σύντομη αλλαγή στην ατμόσφαιρα μιας μουσικής είναι πάντα καλοδεχούμενη, αλλά μια εκτεταμένη χρήση αυτής της ιδιάζουσας μουσικής ταυτότητας γίνεται κουραστική και δίνει την εντύπωση ότι ο συνθέτης αντί να ασχοληθεί με τις πραγματικές μουσικές ανάγκες της ταινίας, παρασύρθηκε σε μια αλόγιστη χρήση ενός μουσικού ιδιώματος που στο βαθμό που το χρησιμοποιεί βλάπτει, παρά ωφελεί. Ένα μοτίβο που παραπέμπει σε περιπέτεια είναι, κατά τα άλλα, το πιο ενδιαφέρον καινούριο στοιχείο της μουσικής και κάνει την εμφάνισή του στο κομμάτι “Tick Tock (Shadows – Part 2)” (#3). O ηλεκτρονικός χαρακτήρας του soundtrack είναι έντονος, η μουσική συνοχή ανύπαρκτη, και η αγάπη του συνθέτη για τη μουσική του Ennio Morricone επαληθεύεται για πολλοστή φορά από την παρουσία του όμορφου κομματιού “Two Mules for Sister Sara” (#11). Ο υπερβάλον εκκεντρικός χαρακτήρας της μουσικής και η κατά τα άλλα αδυναμία του συνθέτη να αποφύγει κλισέ της μουσικής του προσωπικότητας, καθιστούν το συγκεκριμένο soundtrack ένα ελάχιστου ενδιαφέροντος αναμάσημα του προηγουμένου.
Tracklist:
01. I See Everything (0:39)
02. That is My Curse (Shadows – Part 1) (1:51)
03. Tick Tock (Shadows – Part 2) (8:13)
04. Chess (Shadows – Part 3) (7:34)
05. It’s So Overt It’s Covert (3:19)
06. Romanian Wind (1:56)
07. Did You Kill My Wife? (2:42)
08. He’s All Me Me Me (1:58)
09. The Mycroft Suite (1:41)
10. To the Opera! (4:03) – Απόσπασμα από το “Don Giovanni” του Wolfgang Amadeus Mozart
11. Two Mules for Sister Sara (2:34) – Σύνθεση Ennio Morricone, Eκτέλεση Movie Screen Orchestra
12. Die Forelle (3:23) – Σύνθεση Franz Schubert, Eρμηνεία Ιan Bostridge & Julius Drake
13. Zu Viele Fuchse Fur Euch Hansel (1:47)
14. The Red Book (4:00)
15. Moral Insanity (1:31)
16. Memories of Sherlock (2:11)
17. The End? (2:26)
18. Romani Holiday (Antonius Remix) (5:40)
Aξιολόγηση μουσικής (ως προς το είδος): * *
Aξιολόγηση μουσικής (γενικά): * *
Ακούστε το κομμάτι “Tick Tock (Shadows – Part 2)” (#3):
Ακούστε το κομμάτι “It’s So Overt It’s Covert” (#5):
Aκούστε το κομμάτι “The Red Book” (#14):
Δείτε ένα βίντεο από την ηχογράφηση της μουσικής:
Δείτε το trailer της ταινίας:










Καλησπέρα! Χρόνια πολλά! Καλή χρονιά! Να πω την αλήθεια το πρώτο μ’ άρεσε αλλά δε τρελάθηκα κιόλας…τώρα γι’ αυτό κάτι αντίστοιχο πάλι
και όλα αυτά ενώ ΛΑΤΡΕΥΩ τον Zimmer!
KATAPLIKTIKO SOUNDTRACK APO ENAN APO TOUS KALYTEROUS SYNTHETES TIS EPOXHS MAS!!!
Με τέτοια άξια τέκνα να κρατούν τα μουσικά ηνία στο Χόλυγουντ τί έχει, στ’ αλήθεια, να ζηλέψει η εποχή μας από οποιαδήποτε άλλη, ε;… Είναι τόσο καταπληκτική η μουσική του Zimmer όσο καταπληκτικός είναι κι ο θόρυβος που κάνουν τα κόκκαλα του κακόμοιρου Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ καθώς γυρνά και ξαναγυρνά μες στον τάφο του μ’ αυτή την καραγκιοζίστικη Γκαϊριτσική εκδοχή του μυθικού ήρωά του, θυσία στον βωμό του χιλιοτραγουδισμένου νεανικού κοινού, το οποίο μπορεί έτσι να κατεβάζει με περισσότερη ευκολία στο στομάχι τα νάτσος του μέσα στη σκοτεινή αίθουσα…